وبلاگicon

خنجین خبر

بخش خنجین، شهر خنجین،خنجین، فراهان

جایگاه روحانیون و علمای دینی در نزد مردم فهیم خطه تفرش، آشتیان و فراهان
نویسنده : مدیر - ساعت ۸:۱٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٢/۱٧
 

"مطلب کلی است و به هیچ شخص و یا اشخاصی نظر ندارد و برگرفته از سخنان علمایی چون آیت‌الله علوی گرگانی و آیت‌الله مرتضی مقتدایی است "

مردم فهیم خطه تفرش، آشتیان و فراهان همچون گذشته زیرکی، کیاست، مردانگی ، ایمان و ارادتشان به عالمان و روحانیون را در پرونده ملی خود به ثبت رسانده اند.

مردم عزیز باید بدانند که حریم علما باید بیشتر حفظ شود، چرا که شأن روحانیت بر اثر نثار جان‌ها و مال‌های بسیار به دست آمده و نباید به راحتی لکه‌دار شود. در شأن این قشر نیست که برای به دست آوردن جاه، مقام و ثروت و حتی ترس از برخی شایعات و تهمت‌ها رفتاری از آنها سرزند که منزلتشان را متزلزل سازد. علما و روحانیون باید همچون گذشته در مسیر مستقیم و صحیح حرکت کنند و اجازه ندهند از بیرون به آن خط داده شود و برایشان تعیین تکلیف شود. زمانی سخن این قشر در جامعه تاثیرگذار است که گفته‌هایشان در رفتار و عمل آنها نمود داشته باشد در غیر این صورت ارتباط حقیقی بین آنها و مردم ایجاد نمی شود.


در زمان مرحوم آیت‌الله بروجردی حریم روحانیت، بسیار خاص بود و مردم برای روحانیت ارزش و قرب والایی قائل بودند. در زمان حکومت رژیم پهلوی، هرچند رژیم با روحانیت دشمنی داشت اما روحانیت در عامه مردم جایگاه والایی داشت.
جامعه باید به روحانیت احترام خاصی داشته باشد، نباید در جامعه این گونه باشد که روحانی مثل آدم عادی محسوب شود، زیرا روحانیت دارای مقام و جایگاه خاصی است. 
برای اینکه مردم به روحانیت نظر خاصی داشته باشند، باید دارای امتیازاتی باشند.

کسانی که لباس روحانیت را بر تن می‌کنند باید شایستگی این لباس مقدس را داشته باشند، فردی که لباس روحانیت را بر تن می‌کند باید دارای کمالات باشد.
ولایت دربرگیرنده احکام دین و نسبت به سایر احکام به منزله روح در کالبد است بنابر این بدون حفظ این جایگاه، نماز، روزه، حج، جهاد و سایر احکام عناصری بی‌روح خواهند بود.

طلبه‌ای که ملبس به لباس مقدس روحانیت می‌شود، باید مراعات طلبگی و شئون سربازی امام زمان (عج) را داشته باشد، لذا روحانی که ملبس شد نباید در محافل اجتماعی بدون لباس تردد کند، زیرا نپوشیدن لباس، خلاف شأن و قداست روحانیت است.  

پس باید: طلاب را باید به گونه‌ای تربیت کنیم که با علما و بزرگان انس بیشتری داشته باشند، از وصیت‌های لقمان حکیم به فرزندش این است که همیشه با علما نشست و برخاست کند.
همنشینی با علما به انسان علم، کمال، حکمت و وقار می‌دهد، این امر بسیار موثر است که هرچه می‌توانیم طلاب را به گونه‌ای تربیت کنیم که با علما و بزرگان بیشتر انس داشته باشند.
در حوزه باید حتما کلاس‌هایی تشکیل شود تا رفتار و کردار روحانی را آموزش دهند، نباید اینگونه باشد که هرکسی لباس مقدس روحانیت را بر تن کرده و هرکاری بخواهد بکند، عمل روحانیون ملاک است زیرا باید زمامداری مردم را عهده‌دار شوند.
طلاب باید در جلسات با بزرگان حوزه رفت و آمد داشته باشند و رفتار بزرگان را ملاک عمل خود قرار دهند . شرکت کردن در این جلسات سبب می‌شود، طلاب دارای کمال شوند.

روحانیون همانگونه که در ماه مبارک رمضان به تربیت دیگران می پردازند باید از تربیت و ارتقاء روحی خود نیز غافل نشوند و قلب‌هایشان را از هرگونه کینه، نفاق و بدخواهی پاکیزه سازند که این همان خلق نبوی است.