وبلاگicon

خنجین خبر

بخش خنجین، شهر خنجین،خنجین، فراهان

آقایان مسئول! شما را به خدایتان؛ دانشگاه اراک را دریابید
نویسنده : مدیر - ساعت ۸:٠٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٤/۱۳
 
همه «ضد مدیریت»های مدیر یک دانشگاه مادر!
با توجه به شرایط موجود دانشگاه اراک معلوم نیست برخی مسئولان تا کی می‌خواهند بخوابند و خود را به ندیدن و نشنیدن بزنند؛ آنها با این کار آینده خویش را با مطامع شخصی خود خراب می‌کنند. مواظب باشیم به خاطر سهل‌انگاری در امور دانشگاه، مورد عتاب امیرالمومنین (ع) قرار نگیریم!
گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو» - حسین جمالی؛ وقتی قرار شد بیاید، نگرانی در چهره بسیاری از مذهبی‌های دانشگاه دیده می‌شد. این نگرانی بدلیل سابقه درخشان! ایشان در دانشگاه لرستان بود. اما بنابر آنچه از کلام دین به ما امر شده بود، با حسن نیت تمام و امیدوار به تغییر فضای دانشگاه، صبر کردیم.

 

در ابتدا هرچند همان نگرانی ها وجود داشت، اما هنوز اوضاع نوید آینده ای روشن می‌داد. تا اینکه حکم  رضا صادقی سرابی از سرپرستی به ریاست دانشگاه اراک تغییر کرد. با این تغییر، گویا پرده ها در هم فرو افتاد و ایشان کم کم به همان سبک و سیاقی که از ایشان سراغ داشتیم، خودنمایی کردند.
 
بد خلقی، عصبانیت و برخوردهای تند با دوست داران نظام و آنهایی که «بله قربان» گوی او و احدی دیگر نبودند و نیستند، شروع شد. ایشان از همه یک چیز بیشتر نمی‌خواهد و آن گفتن «بله قربان» است. اگر بگویی، هرآنچه را که می‌خواهی اگر غیر قانونی یا فراتر از حق هم باشد، قانونی می‍‌ کند  و اگر نگویی، طلب آنچه حق و قانون بود، برایت چیزی جز اتهام بی‌قانونی همراه ندارد. کافی است کمی بر حق خود اصرار کنی تا تو را تهدید به اخراج کند. گویا ایشان هم قانون گذار، هم مفسر قانون و هم مجری آن است.

اینگونه مسائل به همراه بستن فضای تعامل منطقی با دانشگاهیان، باعث شد تا انتقادات بسیاری نسبت به عملکرد رئیس دانشگاه صورت پذیرد که البته در برخورد با این انتقادات، ضمن پاسخگو نبودن به افکار عمومی، منتقدان را با الفاظ زشت مورد توهین قرار داده و به هر شکل سعی در خاموش کردن صدای آنها داشت، خواه با تهدید و خواه با مسائل مالی و خواه با...
 
با ادامه این اوضاع افراد قلیلی هم که در کنار ایشان و به امید تغییر رویه مانده بودند، از او دور شدند. خود محوری و خود رأیی، مشورت نکردن با افراد آگاه نسبت به فضای دانشگاه، لجاجت و پافشاری بیش از حد بر اشتباهات خود و تکرار آن، بستن فضای فرهنگی، ایجاد ترس و وحشت در دانشگاهیان حتی برای مطالبه حق خود و ایجاد خلل در امور تشکلهای اسلامی دانشگاه شدت بیشتری گرفت.
 
در حالی که فضای فرهنگی تحت امر رئیس دانشگاه از بی‌برنامگی و گسیختگی رنج می‌برد، بجای درمان این درد ویرانگر، با ایجاد بدگمانی، تفرقه و اختلاف افکنی بین تمامی دانشگاهیان و  تشکل های دانشجویی، اوضاع را بسیار وخیم تر می کند.
 
به هرحال مانند تمام مراحل تاریخ، کسانی که نسبت به اسلام و انقلاب کینه داشتند و دارند، از این آب گل آلود ساخته عملکرد رئس دانشگاه چه ماهی‌ها که نگرفتند و با استفاده های کلان از سوء مدیریت ایشان در بدنام کردن انقلاب، آنچنان قهقهه های مستانه می‌زدند و می زنند که گویا به هدف نهایی‌شان رسیده اند یا بسیار نزدیک شده اند. البته ناگفته نماند که این افراد برای جایگاه ریاست دانشگاه اراک، چه در گذشته و چه در حال و آینده، نقشه ها کشیده و دندانها تیز کرده اند.

 اما به نظر هیچ گاه نمی‌توانند با سوارشدن بر جهل ساده لوحی، اینقدر خوشحال باشند؛ چرا که برای زدن ریشه یک چیز و تخریب آن لازم نیست با آن مخالفت کنی، بلکه کافی است از آن، بد(به بدترین وجه ممکن) دفاع کنی. (یا خود را عامل به آن معرفی کنی ولی طبق مسلکی دیگر ضد آن عمل کنی).
 
کافی است از رحمت للعالمین(ص) بگویی ولی به فرموده ایشان که فرمود: «هنگامی که اذان نماز را شنیدی‌، هر چه سریعتر به مسجد بیا، گر چه سینه خیز باشد»( کنز العمال‌، ج 7) یا از علی(ع) دم بزنی ولی به فرموده ایشان که فرمود: «مرا در پنهان و آشکار نصیحت و یاری کنید» (نهج البلاغه،خطبه 34) عمل نکنی؛ یا دم از ولایت فقیه و ولایت رهبری بزنی ولی به اوامر ایشان در مورد پاسخگویی مسئولان و غیره ارجی نگذاری.
 
با ادامه ریاست وی در دانشگاه، هنرهای بسیاری از او بر همگان روشن شد. برای مثال استفاده ابزاری از آیات و روایات و فرموده های رهبر معظم انقلاب با برداشت مطابق با میل و سلیقه شخصی، برای دفع انتقادات و کوچک کردن منتقدان، اجبار دیگران برای حضور در فلان مراسم یا جلسه یا نماز جماعت، در حالی که خود ایشان کمتر و به ندرت در اینگونه مجالس شرکت می‌کنند و غیره که بیان آنها فرصتی دیگر می‌طلبد.
 
-دانشگاه اسلامى دانشگاهى است که در آن بینش توحیدى بر تمامى شئون دانشگاه، تفکر و اندیشه دانشگاهیان حاکمیت دارد و محیطى سرشار از معنویت و مکارم اخلاق به منظور رشد و تعالى فردى و تربیت صحیح و تزکیه و تعلیم نفوس ایجاد مى‏شود و حیات و شخصیت معنوى و اخلاقى افراد اعتلاء مى‏یابد.
 
- در دانشگاه اسلامى همگان در پرتو معارف اسلامى با احساس تعهد و مسئولیت نسبت به رشد و تعالى جامعه و تحقق اهداف و ارزش‌هاى اسلامى در فعالیت‏هاى اجتماعى مشارکت مى‏جویند.
 
امروز صحبت از تحقیق و پژوهش در دانشگاه اراک لطیفه ای است آنچنان ظریف که در هر محفلی بیان شود همگان را به خندیدن وا می دارد. دانشگاه اراک جزء اول اول های نه تنها کشور که دنیاست. منتها از نظر حروف الفبا، در زبان های مختلف مانند فارسی، عربی و ایتالیایی به انجمن های علمی و آزمایشگاه های دانشگاهی می رسیم که حمایتی از طرف دانشگاه نمی شوند.

به امور صنفی می رسیم چیزی جز آه نصیبمان نمی شود.
 
در مورد مسائل فرهنگی اصلا حرفی نمیزنم که گویا اصلا وجود ندارد.

چند مورد هم انتقاد از وی در مورد انجمن اسلامی هست که نمونه آن پرداخت بودجه برای این تشکل است؛ برای مثال در سال گذشته از طرف وزارت خانه، بودجه ای مشخص جهت برنامه فرهنگی و نخبه پروری برای انجمن اسلامی مستقل به حساب دانشگاه اراک ریخته شد که مدارکش موجود است. ولی صادقی این پول را که دانشجویان از جیب شخصی پرداخت کرده اند با بهانه گیری های مختلف پرداخت نکرد و با پیگیری های زیاد هم به جایی نرسیدیم. گویا پس از خبر اختلاس های میلیاردی دیگر چند میلیون پول یک عده دانشجو برای مسئولان وزارت خانه هیچ حساب می شود که برای پیگیری پرداخت آن از طرف دکتر صادقی تلاشی نمی کنند.
 
با تمام مشکلات پیش آمده اعم از علمی، فرهنگی، سیاسی و صنفی برای اساتید و دانشجویان و کارمندان و وضعیت اسف بار و تاسف آور دانشگاه اراک به عنوان دانشگاه مادر استان مرکزی، اکنون برای همه اثبات شده است که ایشان مدیری شایسته این سمت برای دانشگاه اراک نبوده و مدیریت ایشان بسیار بحران آفرین و تشنج زاست و تا کنون هزینه های بسیاری را برای انقلاب ایجاد کرده است و سبب بروز مشکلات بسیاری شده است که می‌توان به شکل گیری 6 تجمع علیه عملکرد او اشاره کرد.
 
ولی متأسفانه معلوم نیست برخی مسئولان تا کی می‌خواهند بخوابند و تا کی می‌خواهند خود را به ندیدن و نشنیدن بزنند.
 
آقایان مسئول! شما را به خدایتان؛ دانشگاه اراک را دریابید.

آن چه که می توانم بگویم این است که مسئولان، آینده  خویش را با سهل انگاری خود خراب نکنند و خودم و آن ها  را به کلام آیت الله علامه جوادی آملی ارجاع  می دهم که «چنین نباشید که مانند ابن عباس (استاندار بصره) روزی یار باوفای حضرت علی(ع) باشید و روزی به دلیل فراموش کردن مرگ و روز معاد به خاطر منافع دنیوی به امور مسلمین خیانت کنید و مورد عتاب امیرالمومنین قرار گیرید...»
منبع:خبرگزاری دانشجو